|
Gentelmen w każdym calu |
|
KOT BRYTYJSKI KRÓTKOWŁOSY |
|
|
|
Legenda głosi, że przodkowie tej kociej rasy pojawili się na Wyspach
Brytyjskich już w czasach starożytnych |
|
sprowadzone tam jakoby przez legiony rzymskie po kolonizacji
Galii do pomocy w walce ze szczurami. |
|
Dziś trudno jest stwierdzić czy było tak w istocie, nie
ulega jednak wątpliwości, że żadna inna rasa nie |
|
wkomponowałaby się w to romantyczne tło historyczne tak doskonale jak właśnie brytyjczyk. |
|
|
|
Z
piwnic na salony |
|
Pospolicie występujące, duże, krągłe, krzepkiej budowy i doskonałego
zdrowia koty, przez wiele stuleci cieszyły się |
|
życzliwością Brytyjczyków, jednakże do XVIII wieku włącznie nie
czyniono praktycznie żadnych prób prowadzenia |
|
programów hodowlanych, których stałyby się przedmiotem. Dopiero w
drugiej połowie XIX wieku hodowcy,zafascynowani |
|
nie tylko imponującym wyglądem tego wspaniałego wyspiarskiego
zwierzaka ale również jego nietuzinkową osobowością |
|
podjęli regularną pracę nad wizerunkiem swojego symbolu narodowego -
brytyjskiego kota krótkowłosego. |
|
Pierwszy pokaz kotów zorganizowany w 1871 r. w Londynie, w Pałacu
Kryształowym, zgromadził niemal wyłącznie |
|
okazy krótkowłose. Zgodnie
z teorią późniejszego sędziego rasy brytyjskiej - Mr Junga,
głoszącego, iż: "zajęcie się |
|
na poważnie hodowlą kotów brytyjskich, dążność do coraz lepszych
efektów hodowlanych, popartych wystawową |
|
rywalizacją, dbałość o arystokratyczny rodowód kotów przyczynia się
do tego, że stają się one szanowane i pożądane", |
|
pojawienie się brytyjskich kotów krótkowłosych na tego typu imprezie
oznaczało nie lada awans dla dotychczasowego |
|
dachowca. Musiało jednakże minąć
jeszcze prawie 60 lat zanim, w 1929 roku, na kongresie GCCF (Governing
Council |
|
of the Cat Fancy) kot brytyjski uznany został za rasowego i w ten
sposób oficjalnie dołączył do wąskiego podówczas |
|
grona
szlachetnie urodzonych. |
|
Triumfalny marsz brytyjczyków na salony został przerwany za
przyczyną wybuchu II Wojny Światowej. Odbudowywanie |
|
zdziesiątkowanej po kataklizmie wojennym rasy okazało się wyjątkowo
żmudnym i długotrwałym zajęciem. |
|
Ponieważ o zarejestrowane okazy było w owym czasie bardzo trudno,
hodowcy wprowadzali do programów zarówno |
|
nierasowe koty domowe, jak też koty innych ras: perskie, Chartreux,
rosyjskie niebieskie, amerykańskie krótkowłose |
|
i jeszcze całkiem niedawno, również egzotyczne oraz europejskie. To,
co prawda, pozwoliło uniknąć komplikacji |
|
związanych z problemami wynikającymi z kojarzeń osobników blisko
spokrewnionych, jednocześnie jednak |
|
spowodowało znaczące zmiany w morfologii brytyjczyka, dotyczące
zarówno budowy jego ciała, jak i charakterystycznej |
|
struktury sierści (w miotach zaczęły pojawiać się kocięta o długim,
miękkim i przylegającym włosie oraz spłaszczonej |
|
twarzy persów). |
|
Dziś, kiedy standard dla kotów brytyjskich jest już wyraźnie
ustalony, a hodowla tej rasy osiągnęła wysoki poziom, |
|
większość stowarzyszeń hodowców zabrania swoim członkom
międzyrasowych kryć i stara się prowadzić swoją pracę |
|
wyłącznie na zasadach selekcji oraz importu "nowej krwi" z
oddalonych od siebie linii. |
|
Naprawdę jaki jestem... |
|
Brytyjczyk jest kotem bardzo inteligentnym, o silnie zaznaczonej
osobowości, ze szczególnie rozwiniętym poczuciem |
|
własnej wartości i godności. Cechy te sprawiają, że przeciętny
przedstawiciel tej rasy zachowuje pewien dystans wobec |
|
swoich opiekunów, a także, że nigdy nie bywa wobec nich natrętny czy
nadskakujący. Żyjąc w wielkiej bliskości z czło- |
|
wiekiem pozostaje zawsze bardziej obok,
niż razem z nim, aczkolwiek jedną osobę w rodzinie przeważnie darzy |
|
większą atencją od pozostałych i
tę obdarza nieprzebranym bogactwem swych uczuć. |
|
W młodości wesoły i żwawy, po
osiągnięciu wieku dojrzałego staje się znacznie spokojniejszy; jego
temperament |
|
można określić mianem umiarkowanego;
jako kwintesencja sybaryty wyżej ceni sobie filozoficzną medytację
niż |
|
karkołomne wspinaczki i balansowanie po
krawędzi karnisza. Jest to kot odważny, wręcz nieustraszony, bez
komple- |
|
ksów, szalenie zrównoważony, honorowy,
pewny siebie, dystyngowany. |
|
Rzadko używa głosu bez potrzeby i tylko z jednej przyczyny jest w
stanie zniżyć się do proszenia o cokolwiek swojego |
|
opiekuna - tym powodem bywa najczęściej jedzenie. Brytyjczyk nie
należy bowiem do kotów rozkapryszonych |
|
i wybrednych. Złośliwi twierdzą nawet, że jedzenie stanowi
największy, jeśli nie jedyny, sens jego życia. |
|
|
|
Kotki brytyjskie są bardzo dobrymi matkami i na ogół nie mają
najmniejszych problemów z wydawaniem potomstwa |
|
na świat. Kocięta rodzą się po 4-5 sztuk w miocie i bardzo
szybko przybierają na wadze. Maluchy brytyjskie |
|
przypominają puchate kulki, z tym, że ich krągłości nie są wynikiem
tuszy, lecz charakterystycznej budowy ciała. |
|
Wiek młodzieńczy jest dla urody brytyjczyków najmniej
korzystnym okresem, gdyż zbytnio wybujałe tracą wiele |
|
ze swojej "misiowatości". Dojrzewają bardzo powoli, pełnię krasy
osiągając dopiero w wieku 5 lat. Żyją długo do samego |
|
końca zachowując młodzieńczy wygląd. |
|
Z powodu swoich licznych zalet koty brytyjskie krótkowłose stają się
rasą coraz popularniejszą zarówno na świecie, |
|
jak i w Polsce. Niekłopotliwe w utrzymaniu, spokojne i nie
wymagające nieustannej uwagi, pozbawione zapędów |
|
niszczycielskich, mają praktycznie jedną
jedyną wadę: biegnący przez pokój brytyjczyk hałasuje niczym stado
słoni, |
|
co zresztą jest absolutnie zrozumiałe, jeśli weźmie się pod
uwagę jego imponujące rozmiary. |
|
Salon
piękności |
|
Koty brytyjskie są wyjątkowo czyste i
łatwe w pielęgnacji. Regularnego jednakże nie nazbyt intensywnego
szczotkowa- |
|
nia wymagają wyłącznie w okresie
linienia, tj. na wiosnę i jesienią. |
|
PORTRET RASY |
|
Budowa ciała:
waga od 4 do 6 kg,
|
|
tułów krępy, muskularny, zwarty, od średnich do
dużych rozmiarów. Szerokie łopatki, biodra i barki, silna
klatka
|
|
piersiowa. Krótkie łapy, krótka szyja, szeroki
u nasady i zaokrąglony na końcu ogon długości 2/3 tułowia. |
|
Duża, okrągła, masywna i szeroka głowa z
charakterystycznymi fałdami, czoło wyraźnie zarysowane,
pokryte |
|
sztywnym włosem nadającym mu wypukłość, pełne
policzki, mały podbródek.
|
|
Uszy średniej wielkości, zaokrąglone na końcach, o
szerokiej podstawie.
|
|
Nos krótki, szeroki, z delikatnym przejściem u
nasady. |
|
Oczy duże, okrągłe, rozstawione dość szeroko.
|
|
Ubarwienie:
około 150 odmian barwnych; jednokolorowe: niebieskie, czarne, rude,
kremowe, czekoladowe, liliowe |
|
i białe
dwubarwne: podstawowe kolory
z różną ilością białego, tabby we wszystkich kolorach podstawowych
(pręgowane |
|
klasycznie, tygrysio i cętkowane), szylkretowe,
szynszylowe,srebrzyste cieniowane, srebrzyste tabby, dymne |
|
i colorpointy (z ciemniejszymi oznaczeniami). Oczy
współgrające z umaszczeniem: pomarańczowe, złociste lub miedzia |
|
ne,
u odmiany białej - pomarańczowe, niebieskie lub
różnobarwne, u kotów szynszylowych i cieniowanych - zielone lub
|
|
turkusowe, u colorpointów - niebieskie.
|
|
Typ sierści:
krótkie, miękkie, podwójnie gęste i odstające od ciała futro, w
dotyku przypominające plusz. |
|
opracowanie tekstu: A. Sołowiej
(hodowla Z Muzyki*PL) |
|
|
|
|